Ὁ Νικόλαος Φ. Ἀργυρόπουλος γεννήθηκε τό 1953 στήν Ἀθήνα, ὅπου καί διαμένει μέχρι σήμερα. Εἶναι ἔγγαμος καί πατέρας δύο παιδιῶν.

Ἐργάσθηκε στήν Ἐθνική Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, στήν ὁποία διετέλεσε διευθυντικό στέλεχος.

Ὑπηρέτησε τήν στρατιωτική του θητεία στά Τεθωρακισμένα, ἀπό τον Ιανουάριο 1973 ἕως τον Νοέμβριο 1975, μέ τόν βαθμό τοῦ Λοχία καί εἰδικότητα Ἀρχηγοῦ πληρώματος Μέσων ἁρμάτων.

Ἀπό 14 Ιανουαρίου 1974 ἕως 20 Μαΐου 1975 ὑπηρέτησε στά Τεθωρακισμένα τῆς Ἐθνικῆς Φρουρᾶς Κύπρου.
Κατά τήν διάρκεια τοῦ πολέμου, λόγῳ τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς στήν Κύπρο, ἔλαβε μέρος σέ πολλές μάχες ἐναντίον τῶν Τούρκων, ἀπό 20 Ἰουλίου ἕως 20 Αὐγούστου 1974, ὡς Ἀρχηγός πληρώματος τεθωρακισμένου ὀχήματος.
Σέ τιμητική ἐκδήλωσι πού ἔγινε στήν Σχολή Εὐελπίδων στίς 16 Ιουλίου 2007, τοῦ ἀπενεμήθη τό μετάλλιο τοῦ πολέμου τῆς Κύπρου, ἀπό τόν τότε ΥΕΘΑ Εὐάγγελο Μεϊμαράκη.

Ἔχει διατελέσει Πρόεδρος καί σήμερα εἶναι Ἀντιπρόεδρος τοῦ Δ.Σ. τοῦ «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΚΥΠΡΟΥ 1974», πού εἶναι ὁ ἀρχαιότερος Σύλλογος πολεμιστῶν τῆς Κύπρου, ἱδρυθείς τό 1976, δύο χρόνια μετά τόν πόλεμο.

Ἐπὶ σειρὰ πολλῶν ἐτῶν ἐπικεντρώθηκε στήν ἐνδελεχῆ ἔρευνα ὅλων τῶν πτυχῶν τοῦ πολέμου στήν Κύπρο τό 1974, τῶν συνθηκῶν, τῶν αἰτίων, τῶν προσώπων πού τόν προκάλεσαν καί τῶν τραγικῶν συνεπειῶν πού εἶχε γιά ὁλόκληρο τόν Ἑλληνισμό.

Παράλληλα, καταγράφει τήν ἡρωική ἀντίστασι τῶν συμπολεμιστῶν του, πού μέ ἀπαράμιλλη αὐτοθυσία ὑπερασπίσθηκαν τήν ἐλευθερία, τήν τιμή καί τήν ἀξιοπρέπεια τῆς Κύπρου, μή φειδόμενοι καί αὐτῆς ἀκόμα τῆς ζωῆς των.

Μέ ὁμιλίες του σέ διάφορες πόλεις τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Κύπρου, μέ ἄρθρα καί μέ συνεντεύξεις του σέ τηλεόρασι, ραδιόφωνο, ἐφημερίδες, περιοδικά καί ἱστοσελίδες, προβάλλει τά ἀποδεικτικά στοιχεῖα γιά τήν ἀλήθεια τῆς περιόδου ἐκείνης.

Τό χρονικό διάστημα 2011-2012 ἀσχολήθηκε μέ τήν δημοσιογραφία, ἔχοντας τήν ἐπιμέλεια καί παρουσίασι δύο ἐκπομπῶν στόν Τηλεοπτικό Σταθμό BLUE SKY («ἡ ὥρα τῶν Βετεράνων» καί «Φωνή λαοῦ, Ὀργή Θεοῦ»).
Θεωρεῖ χρέος του νά συμβάλλη μέ κάθε τρόπο, ὥστε νά διατηρηθῆ ζωντανή καί ἀναλλοίωτη, ἡ ἱστορική πραγματικότητα γιά τόν πόλεμο τοῦ 1974 καί νά παραδοθῆ αὐτούσια καί ἀληθινή στίς ἑπόμενες γενεές τῶν Ἑλλήνων.

Τό βιβλίο «Οἱ Ἔνοχοι» ἀποτελεῖ τήν πρώτη συγγραφική προσπάθειά του.